POLITYKA PRYWATNOŚCI
STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
OD SŁOWA DO SŁOWA
Joanna Cierlikowska
ul. Wiejska 13
32-005 Niepołomice
Niepołomice, 2024-08-01
Polityka oraz procedury ochrony dzieci przed krzywdzeniem
Preambuła, czyli wstęp do dokumentu
Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez personel instytucji [OD SŁOWA DO SŁOWA
Joanna Cierlikowska] jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Każdy członek
personelu traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie
przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie. Personel instytucji, realizując te cele,
działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych danej instytucji oraz swoich
kompetencji.
Podstawy prawne Polityki ochrony dzieci
• Konwencja o prawach dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20
listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991r. Nr 120, poz. 526 z późn. zm.)
• Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.)
• Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359)
• Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1606).
• Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i
ochronie małoletnich (Dz. U. z 2024 r. poz. 560 z późn. zm.)
• Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1249).
• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1138 z późn. zm.).
• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1375 z późn.
zm.).
• Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.) -art. 23 i 24
• Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 z
późn. zm.).
Słowniczek pojęć/objaśnienie terminów używanych w dokumencie Polityka ochrony dzieci
§ 1.
1. Personelem lub członkiem personelu jest osoba prowadząca Jednoosobową Działalność Gospodarczą.
2. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18. roku życia.
3. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub
opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy.
4. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka/opiekunów prawnych.
Jednak w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o
konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.
5. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na
szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu instytucji lub zagrożenie dobra dziecka,
w tym jego zaniedbywanie.
6. Osoba odpowiedzialna za internet to wyznaczony przez kierownictwo instytucji członek personelu,
sprawujący nadzór nad korzystaniem z internetu przez dzieci na terenie instytucji oraz nad
bezpieczeństwem dzieci w internecie.
7. Osoba odpowiedzialna za Politykę ochrony dzieci przed krzywdzeniem to wyznaczony przez
kierownictwo instytucji członek personelu sprawujący nadzór nad realizacją Polityki ochrony dzieci przed
krzywdzeniem w instytucji.
8. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka.
Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci
§ 2.
1. Personel instytucji posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki
ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka personel instytucji podejmuje rozmowę z
opiekunami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla
siebie pomocy.
3. Personel monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.
Zasady rekrutacji pracowników/wolontariuszy/stażystów/praktykantów
§ 3.
Instytucja jest Jednoosobową Działalnością Gospodarczą prowadzoną przez Joannę Cierlikowską
(personel).
Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy pracownikami (wolontariuszami, stażystami, praktykantami)
instytucji a dziećmi
§ 4.
Personel zna i stosuje zasady bezpiecznych relacji personel–dziecko i dziecko–dziecko ustalone w
placówce. Zasady stanowią Załącznik [nr 1] do niniejszej Polityki.
Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka
1.
1.1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów
kontaktu i komunikowania.
1.2. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa
dzieci:
a. popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad
dzieckiem),
b. doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne,
poniżanie,
c. doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
1.3. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia
działania na szkodę dziecka przez:
a. osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych),
b. inne dziecko.
2.
2.1. W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub
zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek
sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji kierownictwu instytucji. Notatka może
mieć formę pisemną lub mailową.
2.2. Interwencja prowadzona jest przez kierownictwo instytucji, które może wyznaczyć na stałe do tego
zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon)
zostaną podane do wiadomości personelu, dzieci i opiekunów.
2.3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „kierownictwa
instytucji” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.
2.4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas
interwencja prowadzona jest przez kierownictwo instytucji.
2.5. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony kierownictwa instytucji, a nie została wyznaczona osoba do
prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która
dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
2.6. Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów,
celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
2.7. Kierownictwo instytucji informuje opiekunów o obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia
dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub najbliższy
ośrodek pomocy społecznej).
2.8. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, kierownictwo instytucji składa
zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację
rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej.
2.9. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
2.10. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, którą załącza się do rejestru
interwencji prowadzonego przez instytucję.
3.
W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu
należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod
numer 112 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który pierwszy
powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.
4.
Krzywdzenie przez osobę dorosłą
4.1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka kierownictwo instytucji przeprowadza rozmowę z
dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej
(rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Kierownictwo instytucji stara się
ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia
są spisywane na karcie interwencji.
4.2. Kierownictwo instytucji organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje
o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych
organizacji lub służb.
4.3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo kierownictwo instytucji sporządza
zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub
prokuratury.
4.4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku,
ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia
kierownictwo instytucji sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu
rodzinnego.
4.5. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby
psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do
pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc
wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary
f
izyczne), należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy
niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania –
konieczności wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”.
4.6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka personelu instytucji, wówczas osoba
ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu
wyjaśnienia sprawy.
4.7. W przypadku gdy członek personelu instytucji dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia
niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, kierownictwo instytucji powinno zbadać wszystkie
okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych
świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności gdy doszło do
dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą,
która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli
osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniona przez instytucję, lecz przez
podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren instytucji, a w razie
potrzeby rozwiązać umowę z instytucją współpracującą.
4.8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o
krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w
tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań
interwencyjnych.
4.9. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, a
podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na
piśmie.
5.
Krzywdzenie rówieśnicze
5.1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające w instytucji (np. na
zajęciach grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz
jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto
należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do
ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka
krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz
krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.
5.2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany
niepożądanych zachowań.
5.3. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu
bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
5.4. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo
nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia
takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
5.5. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach instytucji należy porozmawiać z
dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z
opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na
zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Kierownictwo instytucji organizuje spotkanie/a z opiekunami
dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze
specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie
(poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka
krzywdzącego).
5.6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie
stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję
poprzez pisemne zawiadomienie.
5.7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi
przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury
poprzez pisemne zawiadomienie.
Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dzieci w instytucji
§ 5.
1. Instytucja zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi
przepisami prawa.
2. Instytucja, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę
wizerunku dziecka.
3. Instytucja nie rejestruje, nie zapisuje, nie wykorzystuje wizerunku dziecka.
§ 6.
1. Personelowi instytucji nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka
(filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) na terenie instytucji bez pisemnej zgody
opiekuna dziecka.
2. W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, personel instytucji może skontaktować się z
opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi
mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
3. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz,
publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
§ 7.
1. Upublicznienie przez członka personelu wizerunku dziecka utrwalonego w jakiejkolwiek formie
(fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka.
2. Pisemna zgoda, o której mowa w ust. 1., powinna zawierać informację, gdzie będzie umieszczony
zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany (np. że umieszczony zostanie na
stronie www.youtube.com w celach promocyjnych).
Zasady bezpiecznego korzystania z internetu i mediów elektronicznych
§ 8.
1. Instytucja, zapewniając dzieciom dostęp do internetu, jest zobowiązana podejmować działania
zabezpieczające dzieci przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego
rozwoju; w szczególności należy zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające.
2. Na terenie instytucji dostęp dziecka do internetu możliwy jest:
a. pod nadzorem członka personelu instytucji – na urządzeniach instytucji,
b. bez nadzoru – na przeznaczonych do tego komputerach, znajdujących się na terenie instytucji (dostęp
swobodny),
c. za pomocą sieci wifi instytucji, po podaniu hasła.
3. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem członka personelu instytucjii, osoba ta ma
obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z internetu. Członek personelu
czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z internetu przez dzieci podczas zajęć.
4. Instytucja zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego korzystania z
internetu, przy komputerach, z których możliwy jest dostęp swobodny do sieci.
§ 9.
1. Osoba odpowiedzialna za internet zapewnia, aby sieć internetowa instytucji była zabezpieczona przed
niebezpiecznymi treściami, instalując i aktualizując odpowiednie, nowoczesne oprogramowanie.
2. Osoba odpowiedzialna za internet przynajmniej raz w miesiącu sprawdza, czy na komputerach ze
swobodnym dostępem podłączonych do internetu nie znajdują się niebezpieczne treści. W przypadku
znalezienia niebezpiecznych treści, wyznaczona osoba stara się ustalić, kto korzystał z komputera w
czasie ich wprowadzenia.
3. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści,
osoba odpowiedzialna za internet przekazuje kierownictwu instytucji, które powiadamia opiekunów
dziecka o zdarzeniu.
Monitoring
§ 10.
1. Kierownictwo instytucji wyznacza Joannę Cierlikowską jako osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony
dzieci w instytucji.
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji
Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.
3. Osoba, o której mowa w punkcie w punkcie poprzedzającym, przeprowadza wśród personelu
instytucji, raz na 12 miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki
4. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w
instytucji.
5. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania ankiet wypełnionych
przez członków personelu. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje
kierownictwu instytucji.
6. Kierownictwo instytucji wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi nowe
brzmienie Polityki.
Przepisy końcowe
§ 16.
1. Polityka wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu instytucji, w szczególności poprzez
wywieszenie w miejscu ogłoszeń dla personelu lub poprzez przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną.
Załącznik nr 1
Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi
Zasady bezpiecznych relacji personelu OD SŁOWA DO SŁOWA Joanna Cierlikowska z dziećmi
Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie dla dobra dziecka i w
jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i
potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie. Personel
realizując te cele działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych organizacji oraz
swoich kompetencji. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich
pracowników, współpracowników, stażystów i wolontariuszy, członków instytucji a także każdą dorosłą
osobę mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką instytucji, jeśli kontakt ten odbywa się za
zgodą instytucji i/lub na jej terenie. Znajomość i zaakceptowanie zasad są potwierdzone podpisaniem
oświadczenia